A oprócz tego Cezary Pazura jakiego nie znamy. Aktor w rozmowie z Rafałem Ziemkiewiczem zdradza szczegóły swojej działalności w roli prezesa Stowarzyszania Aktorów Filmowych i Telewizyjnych. Po co aktorom związek zawodowy? Dlaczego w grupie ekspertów przy Instytucie Sztuki Filmowej, liczącej 150 osób, nie znalazł się żaden aktor?

Kliknij, aby obejrzeć zapis programu

Profesor Gerard Labuda jest jednym z najwybitniejszych hisoryków średniowiecza w dziejach polskiej historiografii. Choć pochodzi z Kaszub, losy swe związał z Poznaniem, gdzie studiował przed wojną (pracę magisterską obronił i opublikował już w wieku 20 lat), a po wojnie związał się z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza (w latach 60-tych był nawet rektorem tej uczelni). Na Kaszubach uznawany jest za swego największego historyka, gdyż od kilkudziesięciu lat redaguje wielotomową syntezę "Historii Pomorza", która osiągnęła już rozmiary ok. 5500 stron druku. Do tego dodać należy setki mniejszych rozpraw naukowych, w których refleksja nad dziejami Kaszub zawsze znajdowała poczesne miejsce. Ostatnim dziełem rodowitego wejherowianina jest ponad 500-stronicowa "Historia Kaszubów w dziejach Pomorza" obejmująca najbliższe mu "czasy średniowieczne". Dzieło to ukazało się drukiem tuż przed 90 urodzinami prof. G.Labudy. Profesor, prezentując swe najnowsze dzieło ministrowi J.Sellinowi ("kaszubskiemu ziomkowi", jak napisał w dedykacji), podkreślił, że "nie mógł nie napisać tej książki, gdyż nie wybaczyliby mu tego nie tylko Kaszubi, ale nie wybaczyłby sam sobie".

Sobotni nadzwyczajny zjazd zrzeszenia wieńczył tegoroczne obchody powstania organizacji. Rozpoczęły się one rok temu, kiedy sejmik pomorski przyjął uchwałę o uznaniu roku 2006 Rokiem Kaszubskim. W trakcie uroczystego zjazdu specjalnymi odznaczeniami uhonorowano zasłużonych działaczy zrzeszenia, w tym szczególnie Stanisława Pestkę (jednego z pierwszych prezesów ZKP), Stanisława Fikusa (80-letniego pisarza, działacza z Wejherowa) oraz księdza Jana Perszona (etnografa z Pucka). Zjazd przyjął też deklarację ideową, w której oddano hołd założycielom organizacji.

Działający od ponad trzech lat instytut zajmuje się dokumentowaniem polskiego życia teatralnego i badaniami nad współczesnością i historią polskiego teatru.

Budynek w którym mieści się Instytut to dawny Pawilon Chirurgiczny byłego Szpitala Ujazdowskiego w parku przed Zamkiem Ujazdowskim.

Na otwarciu pojawiło się wiele artystów m.in. Kazimierz Kutz, Ignacy Gogolewski, Krzysztof Kumor, Kazimierz Kaczor, a także dyrektorzy teatrów i krytycy.

Sekretarz stanu w MKiDN Jarosław Sellin ocenił, że otwarcie nowej siedziby instytutu to "wielki dzień dla ludzi teatru".

- W tym przypadku to odznaczenie jest jak najbardziej uzasadnione. Prof. Opalski to osoba, która - zwłaszcza dla instytucji kulturalnych Krakowa - jest niezwykle pożyteczna od wielu lat - mówił Sellin.

W niedzielę krakowscy teatromani mogli się przekonać, że Jarosław Sellin ma rację. Oglądali "Radosne dni" z Piccolo Teatro - rozpoczął się właśnie kolejny festiwal organizowany przez Józefa Opalskiego. Beckettowski - wcześniej Żuk (bo tak wszyscy go nazywają) pokazywał Moliera i Czechowa. Jeszcze wcześniej - Mrożka, teatry Europy, balety. Trudno zliczyć krakowskie wydarzenia, które przez lata organizował, współorganizował, wymyślał. Artystów, którym doradzał czy dobierał muzykę do przedstawień. Trudno też zliczyć studentów krakowskiej teatrologii i szkoły teatralnej, których przez lata Żuk nakłaniał do czytania "Doktora Faustusa", słuchania Schuberta, Milvy czy Mozarta, oglądania przedstawień Brooka, Strehlera, baletów Eka czy Piny Bausch. Posiadacz gigantycznej biblioteki, płytoteki i wideoteki zawsze chętnie - ba, entuzjastycznie - dzieli się swoimi fascynacjami, nagrywa, przegrywa, kseruje, rozsyła. - To jest absolutnie genialne - mówi i włącza na przykład V Symfonię Beethovena pod Carlosem Kleiberem. No i ma rację.

Żuk kiedyś nawet pisywał recenzje teatralne, teraz zajął się reżyserią. Trochę szkoda, bo jest autorem jednej z najlepszych książek o teatrze - "Rozmów o Konradzie Swinarskim i ťHamlecie Ť".

Sejm podjął uchwałę z okazji 50. rocznicy utworzenia Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. W tekście przyjętym przez aklamację posłowie napisali m.in., że "społeczna i konsekwentna praca wielu jego członków, pomimo niechęci komunistycznych władz, umożliwiła przetrwanie w kaszubskich domach rodzimego języka i tradycji. Zaś po 1989 r., w wolnej Polsce, Kaszubi już bez przeszkód mogli się włączyć do budowy pomyślności Rzeczpospolitej, której zawsze byli wierni, a ich język otrzymał status języka regionalnego".

Politycy przytoczyli słowa Jana Pawła II wypowiedziane 11 czerwca 1987 r. w Gdyni: "Drodzy braci i siostry Kaszubi! Strzeżcie tych wartości i tego dziedzictwa, które stanowią o waszej tożsamości".

Uchwałę odczytał - oczywiście po kaszubsku - pomorski poseł Kazimierza Kleina (PO). Inicjatorem jej przyjęcia był Kaszubski Zespół Parlamentarny, do którego należy 11 osób - m.in. Kazimierz Plocke (PO), Jarosław Sellin (PiS).

W budynku sejmowym otwarto wystawę "Kaszubi - kultura i język". - Zaprezentowaliśmy kilkusetletni dorobek piśmiennictwa kaszubskiego: od pierwszych druków z okresu reformacji, po takie obszary jak internet, gdzie kaszubszczyzna jest już trwale obecna - mówi Artur Jabłoński, prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.

 Posłuchaj reportażu Radia Kaszebe